Een culinaire, sociale en natuurlijke dag

Goedemorgen Kirgizie!

Om half zeven zijn we al wakker om aan de dag te beginnen. Deze ochtend is het aan ons om voor ontbijt te zorgen. De vorige keren mochten wij steeds genieten van hun kookkunsten, maar nu is de tijd om iets terug te doen. Voor deze maaltijd te bereiden krijgen we hulp van enkele koks van het internaat.  We staan er dus niet alleen voor. We schillen aardappelen, ontvellen tomaten en snijden komkommer. Onze gasten komen toe en het is mijn taak om hen te bedienen. Het gaat vlotter dan verwacht. Al was de thee uitschenken toch een hele ervaring :).

Nadien ontbijten we zelf en trekken erop uit. We rijden naar de markt om inkopen te doen voor een maaltijd die we gaan bereiden in het bejaardentehuis. Groenten, rijst en een cadeau: we zijn klaar om te vertrekken.

Als we aankomen in het rusthuis beginnen we meteen met koken. De directrice heet ons wekom en is helemaal overdonderd als we haar een doosje begische pralines geven. Ze is nog maar 21 jaar, maar heeft nu een jaar de leiding. Sinds zij er is zijn er al heel wat positieve veranderingen gebeurd. Volgens Esra die vorig jaar ook mee was ziet het er al veel minder erg uit. De directrice vertelt dat er vorig jaar enkele mensen zijn doodgevroren in de winter, maar dat dat niet meer zal gebeuren omdat ze zal zorgen voor verwarming.

De bewoners zijn heel blij met de cadeau en het eten, maar er is er een bij die maar niet wil geloven dat we hem niet verstaan en hij laat dit ook duidelijk merken! Volgens hem verstaan we hem perfect. Ik verlaat het rusthuis met gemengde gevoelens. Langs de ene kant voel ik me triest omdat ze daar best wel  eenzaam zijn, maar langs de andere kant is het wel goed dat er een nieuwe leidinggevende is die een positieve invloed heeft op het rusthuis.

Na ons middageten trekken we naar een soort cultureel\talencentrum op de universiteit waar onze eigen begeleider turkse les geeft . Hij doet dit volledig vrijwillig! Daar staan enkele studenten ons met cake en thee op te wachten. Naast dat ze hier gratis een nieuwe taal kunnen te leren, is het ook een sociaal en cultureel project. Ze doen uitstappen, uitwisselingen en hebben een goede band met hun leerkracht. Het is geweldig dat er mensen zijn die zulke mooie projecten verwezelijken!

Om even uit te waaien rijden we naar een uitzicht op de stad Naryn. Het is echt prachtig! Je moet weten dat de sted gelegen op een vlakte tussen de bergen. Dat maakt het zo bijzonder. Om ook fysiek een beetje fit te blijven maken we daarna nog een wandeling naar een andere top. Het uitzicht is adembenemend. Iedereen wordt er een beetje uitgelaten van. Ikzelf heb veel meer energie dan voorheen en heb echt genoten.

Terug op  internaat hebben we tijd om even uit te blazen en gaan nadien weer aan tafel. Vanavond eten we kirgisisch. Ik ben benieuwd! Al blijkt het niet zo mijn ding te zijn. Er zit namelijk een speciale vleessmaak aan het eten dat ik niet zo graag lust, maar uit beleefdheid eet ik alles op. Alle lekkere dingen die we hier al hebben mogen proeven maken veel goed ;).

Vermoeid, maar voldaan sluiten we de dag af. Hopelijk kunnen we morgen weer genieten van een geweldige dag.

Slaapwel,

Elke

Ps: Foto’s volgen morgen door technische problemen 🙁

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Proudly powered by WordPress
Theme: Esquire by Matthew Buchanan.